Category Archives: sylvia plath

>Sorunlu Gece.

>İçinden çıkarılan pis çığlıklar. Tıpkı köpekler gibi. Kan dolu midelerin boşboğazlıkları.Altı yedi dakika süren aynılıklar.Aykırılıklar.Sütlerini de bıraktım, kurabiyelerini de. Özendiğim bu sanırım. Sorumlu ölen bir anne.Ölürken bile sorumlu olmaya çalışan bir anne.Her şeyi aldın. Her şeyi senin gibi yaptım. Yapıyorum … Continue reading

Posted in brida, sylvia plath | Leave a comment

>Yanan Gece.

> DyingIs an art, like everything else.I do it exceptionally well.” ‘Doğru’ bana geliyor. ‘Doğru’ beni seviyor..İğrenç dirsekler, geceye doluşmuş zehir kokan nefesler. Bilir misiniz ki yalnızım ben. Bilirsiniz. Sanarsınız. Zannedersiniz. Hiçbiri hiçbiri değil bu lanet solukların sahibi. Ölürüm. Ve … Continue reading

Posted in ölüm, gece, sylvia plath | Leave a comment